شب‌های روشن

بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی.

شب‌های روشن

بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی.

دو جهان خم‌خانهٔ ماتم شد تو که تا افتاده‌ای از زِبرم
ز غمت می‌نالم و می‌سوزم که به دل از پیکر تو بترم

بنگر پاکوبی اسبت را، بهلم تا گرد برانگیزم
قدمی واپس قدمی پیشم، ره خود بر گِرد تو می‌سپرم

نه سر رفتن نه دل ماندن، چه کنم با پیکر صدچاکت؟
چه کنم بی تو؟ بروم؟ نروم؟ به دلی شرمندهٔ اهل حرم

سر و یال از خون تواَم رنگین بروم تا اشک عزیزانت
زَکیِ* لب‌تشنه خداحافظ...

                                تن بی مولا به چه رو ببرم؟


*زکی: از القاب امام حسین(ع)


  • ۹۶/۰۷/۰۹
  • سوما ..